من حدود دو سالی هست که حس میکنم تمام شور و شوق زندگی رو از دست دادم، قبلا دختری بسیار شاد ،بسیار خندون ،اهل رقص و جنب و جوش بودم با کوچیکترین چیزها خوشحال میشدم خوشبرخورد بودم مدام میخندیدم ، اما دوسال پیش شغلم رو عوض کردم حدود یکماه در شغل جدید مشغول شدم احساس کردم جای من اینجا نیست چون شخصیتم رو نادیده میگرفتن و بارها ناراحتی برام پیش اوردن مثلا جوری رفتار میکردن انگار من خیلی ازشون کمترم ،بعد از اون یکماه متوجه شدم چیزی در من خاموش شده ، احساسم به اطراف کمتر شده بود ، بیشتر اوقات ساکت بودم و خیره به جایی، بعد از چند ماه اتفاق تلخی رخ داد و خواهرم تصادف کرد و در لحظه فوت کردن ، اونهم ناراحتی شدیدی برای کل خانواده و فامیلم بود ،و من ارومتر و ناراحتتر و بی انگیزه تر شدم.خب فوت عزیزان خیلی سخته و تاثیرش تا مدتها هست، اما من سعی میکنم مثل قبل بشم اما نمیتونم ، جدیدا حساسیتم زیاد شده با کوچیکترین حرفی بهم میریزم پرخاشگری میکنم اعصابم سریع خورد میشه و یک استرس دائمی دارم ، من قبلا شرایط خوبی داشتم هم کاری هم ارتباطی یعنی دوستان و همکاران زیادی داشتم اما با همشون قط رابطه کردم الان هیچ کسی رو اطرافم ندارم ،با فامیل هم تمایلی به ارتباط ندارم ،نمیدونم چرا اینجوری شدم ،لطفا بگید من باید چیکار کنم اولین قدم برای بهتر شدن حالم چیه .باتشکر از شما
اولین قدم کمک گرفتن از روانشناس هست
فراموش نکنید فوت خواهرتان بد ضربه ای بوده که هنوزم جای زخمش پیداست ،،روانشناس این تنهایی شما را کنار میزند و ارتباط سالم را مهیا میکند
